bazen öyle bir an gelir ki
abartılmış sevdanızın
gerçekle yüzleşmesini yaşarsınız
sizi çok sevdiğini sandığınız ses
geçiştirmek için bir seni seviyorum kondurur
yüreciğinize
en kimsesiz en ilgiye aç halinizde

halbuki içten bir canım
kaç seni seviyorum eder değil mi
yalnız hissedersiniz kendinizi
sığınmaK istersiniz delice
sarılmak ağlamak sonra da gülmek
ışık açıktır ama etraf karanlık gelir
yazdır ama nedense soğuktur
hava durumu bozuktur gönül yaylarında
kar yağar abartılmış sevgilerinize birden
kim seviyor ulan bu dünyada beni gerçekten
diye haykırmak ister yürek değil mi
Annem dersiniz buruk sesinizle
ama yok o da nafile
zaten o sayılmaz ki

işte bazen böle gelir
bazen düzelir ama
kanarsınız yine abartılmış sevgilerinize
kimsesizliğin hikayesidir işte bu
yanlış bir yerdeyim dedirtten hikaye
herkes bilir herkes yaşar bu hikayeyi
tıpkı benim şu an yaşadığım gibi
insanoğlu olmaktan gelir
bu hikaye
en az abartılmış sevgileriniz kadar
abartılmıştır
biraz eksik çoğu fazla 

tamam sus artık,
anladık,
abarttık,
anlamadık,
anlaşılmadık,
sus artık,
bu son anlarımızda,
sus artık,
yılandan dilin,
akrepten elin,
sus artık,
bizde insanız,
yeter artık,
sus artık,
en azından,
ben giderken,
saygılı ol biraz,
sus artık,
susmak nedir ,
bilmezmisin sen,
sus artık,
tamam anladık,
sen hiçbir şeye değmezmişsin,
abarttık,
sus artık,
ben gidiyorum,
allah'ını seversen
sus artık...

Koşarak gel... Bin yıl öteden...
Kimliğim olsun terksinde kaygılarının...
Birbirimize bakalım...
Aynamsı bir telaşla...

Yan yana duralım. Ben ve ben...
Boşluğa bakalım... Ki adı hayattır.
Sana neler göstereyim... Acemisin...
Varda yoğu görmek, abı hayattır...

 Aç Kapıyı
 Aç kapıyı, haber var,
Ötenin ötesinden!
Dudaklarda şarkılar,
Kurtuluş bestesinden.

Biz geldik, bilen bilsin!
Gönül gönül girilsin,
İnsanlar devşirilsin,
Sonsuzluk destesinden...

 

Efsunlu saatlerde sıcaklığı vardı ellerinin,
Ben seni seçtim sevgilim,
Matemi olmayan bir bedenden,
Aşkına aşkımı katarak geçtim,
Gördüm ellerinde hüzün,
Bir tutam sevda ile gülen yüzün vardı,
Çocukluğun vardı,çocukluğum gibi,
O masumluğun bana hep yüreğini anlatırdı,
Ve ben özledim seni durmadan sevgilim,
Yokluğuna yağan her yağmurda kendimi,
Aşkına karışan sensizlik bildim,

Durduğum yerde ıslanıyor şimdi gözlerim,
Ben seni seçtim sevgilim,ki sen,
Hasret çeken gecelerimde yüreğime bir büyüsün,
Aç perdelerini aşk'ın,kaldır gökyüzünü,
Seni sevdiğimi koskoca bir şehir görsün,
Ve duy ama inanma,
Ne dostunu dost,ne düşmanını düşman bilir bu dünya,
Aşkla başlar hayat,aşkla biter her düşen gibi sevdaya,
Ben seni sevdim sevgilim,seni seçtim,
Ve yazacak aşkı olmayan bir şair gibi değil,
Yüreğim bilerek başladım şiirlerce seni anlatmaya,
Suskunluğu tanımazsın sen benim bildiğim,bu yüzden,
Sen kalacaksın hayatım boyunca değer verdiğim.....

Bin kez öptüm yine İstanbul'u bugün
Yağmur mu yoksa ben mi ağlıyorum
Yalnız bütün şehirden özür dile
Bir gün gelirsen buralara
Sayende İstanbul sırılsıklam...
Herhangibir akşamüstü
Sensizlik yine beni yakaladı suçüstü
Şu an baktığım denizden
Ne vardı sevdalarım bir bir çıksa
İçimdeki karanlığı alsa
Kızıl saçların omuzlarımda dolaşsa
Birdaha ağlarmıyım acaba?

Ben limanları sevdim
Tayfunlardan,fırtınalardan
Azgın dalgalardan sonra
Ben güneşi sevdim
Karanlıktan,
Yağmurdan,kardan
Çamurdan sonra
Olmasaydı fırtınalar
Kar,yağmur,tufan
Olmasaydı karanlık
Sevebilir miydim?
Görmeseydim seni
Sana bağlanır mıydım?   

 

Daha dün gördüm seni düşümde,
aşık oldum.
Uyandım, yoktun.
Uyumak istedim tekrar,
Olmadı.
Hepsi bu kadarmış demek.
Eh,
mutluluklar dilerim sana,
düşümde gördüğüm,
gördüğümü sandığım,
seni sandığım sana…

Nereye hey ömrüm, nereye böyle?
Sevmeden, gülmeden nereye böyle?
Yıllar sana düşman, nedendir söyle?
Yaşamadan, görmeden nereye böyle?

Gördüm, saçlarına hep aklar dolmuş
Bir zamanlar gülen gözlerin solmuş
Gençliğin mazide bir hayal olmuş
Baharı terk edip, nereye böyle

  Acem Kızı
 Dildar gözlerine dilekler yazdım.
Bir uçurtmanın uzaklığı kadar,
Enginliğini hissettim sözlerinde.
Bir ağacın sessizliği kadar,
Asilliğini sezdim hareketlerinde.
Senin ne sıradanlığını bilirim,
Nede olağan üstü hareketlerin
vardır aklımda kalan...
Sende beni tutan,
O narin bedeninde ,
Olağan üstünlüğü sıradanlaştırman
Bende birtek kalan.
Başlangıcı olmayan bir hikayenin
Kahramanı olmanın ne olduğunu bilmek

Unutulurmuş dediler ya!..
O zamanlar çocukluk işte,
Platonik sipariş bayramlar
Tescillenmemiş kaygılı umutlar vardı
Ve karanlıkla uzayan rüyalar adama bakardı…
Sonra kalakalmışlık yalnız başına bu şehirde
İncitilmiş arzuların viraneliği hatıralarda
Ismarlama hesaplar,
Tek kişilik sahne oyunları!
Şimdi her şey bir yürek ağrısı!!!

Sürgülenmiş ve mıhlanmış kapı!
Çaylaklık ve çömezlik; bir ilk işte,
İşte fersiz geleceğin akıbeti;
Kalemiz düştü ilkin
Sonra atların nalları düşünce bir gül fırtınasında
Ve vezir de esir edilince peşinen bir file
Şahı devirmek bize kaldı!
Acemilik işte,
Gençliğimiz; pusatsız hovardalığın hazin nihayeti..
Şimdi her şey bir baş belası!!!

Kendim gibiyim her daim
Şiiri eskiden de severdim,
Ben inşa ettim tüm çıkmaz sokakları
Hep vuslat türkülerini damıttın aynalardan
Çareler aradım aylarca bu diyarda
Sonunda bir mim koyabildim hatıralara
Mezara gömdüm eski-
Ve siyah-beyaz fotoğrafları..
Acemilik kazası işte,
Şimdi her şey nisan ayı
Ve geriye dönüp baktığımda
Tüm olup bitenler yapma kartpostal gibi buralarda,
Senin çocuğundum ve ağırdım o zamanlar
Şimdi bir şey o kadar uzak ki

   Acemi Şair
 Acemi bir şairin
Mısralarına ağır geliyor
Sana olan sevgiyi tanımlayabilmek
Sen
Balta girmemiş bir orman bakireliği
Sen
Hiç söylenmemiş bir sözdün
Sevgimi
Anlatabilme çabalarımda
Oysa
Seni sevmek
Ellerimi açıp boşluğa
Rüzgarı kucaklayabilmek gibi
Tenimde hafif bir ürperti ile
Seni sevmek
Bir uçurumun kıyısında
Aşağı atlamak ve atlamamak
Arasında kalınan
Kararsız bir an gibi
Öleceğini bile bile
Seni sevmek
Sadece sevmek fiili ile
Oynanan bir kelime oyunu değil
Seni sevmek
Seni hissedebilmektir
Bir gece yarısı ansızın
Yatağından fırlamak
Sen kötü rüyalarda koşarken
Alnımda teninin ter damlaları ile
Seni sevmek
Seninle yaşamaktır
Acıyı da tatlıyı da
Gözyaşların
Gözyaşım gibi
Dudağımda tuzlu bir damla iken
Seni sevmek
Bir mezar taşına bakabilmektir
Soğuk bir toprak üzerinde
Üstünde ismin yazan
İçinde ben yatan
Yani
Seni sevmek
Aldığın her nefeste ben
Verdiğim her nefeste
Sen olabilmektir
Seni sevmek seni yaşamak demektir

 

 Yalan dolan ile geçen ömrümde
Arıyor gözlerim, acep nerdedir?
Bir tatlı kelâmdır tüten gözümde
Arıyor gözlerim, acep nerdedir?

Bilirim, garibin kimsesi olmaz
Evvel dost diyenler, arayıp sormaz
Hatırın sormaya kapıyı çalmaz
Arıyor gözlerim, acep nerdedir?

Yürekte kanayan derttir, hasrettir
Gönlü bir virane, Engin gariptir
Bir gelse, bir gülse, ol ki cennettir
Arıyor gözlerim, acep nerdedir? 

 

Acı veriyor sensiz geçen günler bana,
Seni bir kere görsem çok mu bana?
Sensiz geçsede günlerim burada,
O güzel gözlerin hep aklımda.

Gözümün önünden gitmiyor suretin,
Hep aklımda o güzel gözlerin.
O güzel gözlerini görmeliyim,
yoksa hasretinden öleceğim

Gözlerim görmüyor, açık olsada
Derman olmuyorki yaşlar dolsada
Gelip geçen, sille tokat vursada
Bana bundan beter, acı veremez

Sorsan anlatması, o kadar zorki
Çaresi olmalı, kalbim diyorki
Bu dert birincisi, daha sonraki
Bana bundan beter, acı veremez

Gezip dolaşırım, hep aynı yerde
Her yer kapkaranlık, sanki alemde
İşkence yapsalar, tüm bedenimde
Bana bundan beter, acı veremez

Çalsın dertli ud’um, söylesin dilim
İş’e yaramıyor, ama gözlerim
Dünya zehir olsa, inan sevgilim
Bana bundan beter, acı veremez